Minsan nalulungkot nalang ako pag ngumingiti ako sa isang taong hindi ko kakilala tapos hindi s’ya ngumingiti pabalik, hindi dahil hindi n’ya ko nginitian, pero dahil nababasa ko sa mukha n’ya na hindi na s’ya sanay na may taong ngumingiti sa kapwa tao– na kakaiba ‘yon. Alam ko namang hindi talaga lahat ay sanay ngumiti o palakaibigan. Pwede ring badtrip lang talaga s’ya sa araw na ‘yon. Pero ang nakakadurog ng puso ay yung kita ko sa mga mata n’ya na hindi n’ya alam kung anong gagawin kasi walang ibang tao sa buhay n’ya na ngumiti sakanya.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s